Ostatnie zakupy natchnęły mnie do małych przemyśleń na ww. temat. Nie ukrywam, że odlewanie przede wszystkim znacznie ogranicza koszty zabawy w zbieranie armii, ale też samo w sobie stanowi dla mnie niezłą zabawę ;)
Mała podstawa prawna wyniesiona z lekcji szkolnych:
Istnieje coś takiego jak dozwolony użytek własny. Cytując: "Bez zezwolenia twórcy wolno nieodpłatnie korzystać z już rozpowszechnionego utworu w zakresie własnego użytku osobistego."
Przeszukując internety można znaleźć wiele rozmów i debat na ten temat. Indywidualność każdej sprawy i mnogość interpretacji przepisów pozostawiają wiele pola do manewru. Chcąc zapewne można by udowodnić wszystko: "Zły użytkowniku! Powielając nasze modele doprowadzasz ten świat do chaosu i niszczysz jedność/kulturę/państwo/gospodarkę!".
Od razu warto rozdzielić dwie sprawy: odlewy na sprzedaż i dla siebie. Te pierwsze na pewno są i będą nielegalne. Zresztą: nie dziwię się i uważam, że tak powinno być. W końcu nie po to producenci zatrudniają rzeźbiarzy i im płacą, żeby potem ktoś inny odlewał ten sam produkt i sprzedawał go taniej, co nie?
A co jeśli odlewamy w celach prywatnych? Teoretycznie można powielić chroniony prawe autorskim utwór do użytku własnego. Rozważmy pewną sytuację: kupuję płytę i powielam ją sobie. Jedną mam do domu,a drugą do samochodu. Sytuacja jest w pełni legalna. Druga sytuacja: kupuję paczkę Necron Warriorów: w opakowaniu sztuk 12. Jednak powielam ich sobie i wystawiam w bitwie sztuk 40. Jak bardzo różni się to od pierwszej sytuacji? Niby używam tych i tych modeli jednocześnie, więc sytuacja jest nieco inna. Ale z drugiej: zamiast kupować dwie płyty, kupuję jedną i powielam. Zamiast kupować 40 Warriorów kupuję ich 12 i powielam.
Albo jeszcze inaczej: pieseł/koteł zeżarł mi 15 rąk - akurat składałem 30 figurek i nagle połowa jest niepełnosprytna. Biorę odpowiednie materiały: odlewam. Jak bardzo to legalne? Teoretycznie to samo co sytuacja powyżej. Na własny użytek powielam części. No ale idąc dalej: kolejnego dnia pieseł zżera 15 par nóg - powielam. Kolejnego: 15 głów i broni: powielam, kolejnego: 15 torsów - powielam.
Koniec końców odlałem 15 figurek. I co teraz? jestem zły i niedobry, bo od początku powinienem był kupić nowe pudełko? Czy po prostu neguję straty generowane przez czynniki losowe?
Idąc krok dalej: pies zżarł mi kasę z portfela: zamiast kupić 3 paczki Immortali odlewam ich i koniec końców straciłem tyle samo kasy i mam tyle samo modeli.
Krok dalej: Nie zarobiłem tych pieniędzy, więc z miejsca lecę po silikon i żywicę i odlewam sobie armię.
Moim skromnym zdaniem - co potwierdzają przeczytane rozmowy w internecie - granica prawa w tym przypadku nie istnieje.
No i nie oszukujmy się: Jeśli miałbym wybór kupić 50 warriorów, albo ich nie kupić, to wybrałbym drugą opcję. Jasne, że można kupić dwa oddziałki i dowódcę i na tym zakończyć, ale nie oszukujmy się: jaka jest frajda w walczeniu ciągle tymi samymi modelami w takim samym ustawieniu? Praktycznie żadna.
Chcąc złożyć sensowną armię na jakieś 1850pkt wydałbym około 250(lordy+crypteki)+400(2xwarriorzy i 2x immortale)+300(2x wrajty)+800(4xNS+3xbarka)=1750zł (a i tak sporo punktów jeszcze mi zostaje, liczyłem na oko)
suma sumarum wychodzi drożej niż 1zł/punkt.
Odlewając np immortali wychodzi śmieszny koszt 3-4zł na figurkę zamiast 20. I tak za cenę jednej paczki(gdzie jest 5 modeli!) mogę odlać z 20-30 sztuk.
Jeszcze a propo kwestii opłacalności: przeznaczając czas zużyty na pracę przy mojej standardowej stawce za korepetycje miałbym wszystkie modele ze 3x szybciej...No ale praca nad modelami, a ślęczenie nad matematyką z jakimś gościem który nie rozumie co do niego mówię to dwie zupełnie różne rzeczy ;)
czwartek, 16 stycznia 2014
środa, 8 stycznia 2014
Jacek Dukaj - Inne Pieśni
Wszyscy tak się chwalą swoimi prezentami gwiazdkowymi to i ja się pochwalę :D
Witam w tą piękną noc (piszę to, gdy za oknem ciemnica :D ) i zapraszam do lektury małej recenzji.
Z Jackiem Dukajem - autorem wielu książek sci-fi i fantasy - a właściwie z jego twórczością zetknąłem się raptem kilka lat temu. Szukałem w bibliotece grubej książki na pobyt w szpitalu i znalazłem to, czego szukałem: Lód.
Książka gruba - chyba z 1000 stron. Do tego pisana zawiłym językiem. Jednak już po pierwszych 200 stronach całkiem mną zawładnęła. Wartka akcja, chociaż tak właściwie mało co się dzieje. Wspaniałe opisy, no i cudowne dialogi - uważam, że Dukaj ma wspaniałą umiejętność genialnego przedstawiania postaci w dialogach i zachowaniach. Każda z napotkanych na drodze postaci jest wyraźna, nie czuć szmiry i klonowania schematów. Co dobre - wszystkiego o świecie dowiadujemy się z perspektywy bohatera. Informacje są nam skąpo wydzielane i tylko podsycają ciekawość sprawiając że nie można oderwać się od lektury. Autor umiejętnie odpowiadał na moje pytania sprawiając, że w chwili poznania odpowiedzi na jedno pojawiały się dwa kolejne ;)
Wciągnęło mnie do głębi. Każda z książek tego autora stanowi odrębny świat. "Lód" - zlodowacona Rosja, Sybir. "Inne Pieśni" - pseudogreckie średniowiecze. "Perfekcyjna Niedoskonałość" - trudno opisać w kilku słowach. Na razie zadowolę się napisaniem, że jest to podróż w przyszłość, gdzie żaden człowiek nie musi nic robić, tylko korzystać z życia. No, o ile nie zechce ewoluować, wtedy będzie już musiał powalczyć z politykami :)
Nie mam swojej ulubionej książki wśród dzieł Dukaja, ale podium na równo zajmują trzy tytuły:
"Lód"
"Perfekcyjna Niedoskonałość" i
"Inne pieśni"
I właśnie tą trzecią pozycję znalazłem wśród gwiazdkowych prezentów :D
Trudno napisać cokolwiek konkretnego nie zagłębiając się w treść książki. Od samego początku jesteśmy bombardowani nowymi słowami, które nic nie znaczą, dopóki sami nie odkryjemy ich znaczenia. Nikt tam nie wyjaśnia kim jest esthlos, strategos, czy kratistos. Wszystkiego dowiadujemy się sami spoglądając na świat oczami... no, nazwijmy, że byłego wojskowego, który zniszczony psychicznie powoli wraca do życia prowadząc kompanię handlową w Vodenburgu.
W ciągu kilku lat akcji książki powraca do swojego starego życia, ba, nawet przerasta samego siebie sięgając po siłę jakiej nikomu przed nim nie udało się posiąść ;)
Pierwszy raz czytając o Hieronimie Berbelku w połowie książki zauważyłem, że się zmienił straszliwie! Wróciłem na początek i porównałem jego zachowanie. Jak całkiem inny człowiek! przez te kilkaset stron, strona po stronie niezauważalnie się zmieniał, zmieniał, aż w końcu stał się sobą sprzed przegranej z Czarnoksiężnikiem...
Trudno mi napisać coś więcej nie zdradzając zbyt dużo fabuły, ale jeszcze raz zapewniam, że to świetna pozycja. Osobiście stwierdziłbym, że obowiązkowa dla fanów fantasy :)
Witam w tą piękną noc (piszę to, gdy za oknem ciemnica :D ) i zapraszam do lektury małej recenzji.
Z Jackiem Dukajem - autorem wielu książek sci-fi i fantasy - a właściwie z jego twórczością zetknąłem się raptem kilka lat temu. Szukałem w bibliotece grubej książki na pobyt w szpitalu i znalazłem to, czego szukałem: Lód.
Książka gruba - chyba z 1000 stron. Do tego pisana zawiłym językiem. Jednak już po pierwszych 200 stronach całkiem mną zawładnęła. Wartka akcja, chociaż tak właściwie mało co się dzieje. Wspaniałe opisy, no i cudowne dialogi - uważam, że Dukaj ma wspaniałą umiejętność genialnego przedstawiania postaci w dialogach i zachowaniach. Każda z napotkanych na drodze postaci jest wyraźna, nie czuć szmiry i klonowania schematów. Co dobre - wszystkiego o świecie dowiadujemy się z perspektywy bohatera. Informacje są nam skąpo wydzielane i tylko podsycają ciekawość sprawiając że nie można oderwać się od lektury. Autor umiejętnie odpowiadał na moje pytania sprawiając, że w chwili poznania odpowiedzi na jedno pojawiały się dwa kolejne ;)
Wciągnęło mnie do głębi. Każda z książek tego autora stanowi odrębny świat. "Lód" - zlodowacona Rosja, Sybir. "Inne Pieśni" - pseudogreckie średniowiecze. "Perfekcyjna Niedoskonałość" - trudno opisać w kilku słowach. Na razie zadowolę się napisaniem, że jest to podróż w przyszłość, gdzie żaden człowiek nie musi nic robić, tylko korzystać z życia. No, o ile nie zechce ewoluować, wtedy będzie już musiał powalczyć z politykami :)
Nie mam swojej ulubionej książki wśród dzieł Dukaja, ale podium na równo zajmują trzy tytuły:
"Lód"
"Perfekcyjna Niedoskonałość" i
"Inne pieśni"
I właśnie tą trzecią pozycję znalazłem wśród gwiazdkowych prezentów :D
Trudno napisać cokolwiek konkretnego nie zagłębiając się w treść książki. Od samego początku jesteśmy bombardowani nowymi słowami, które nic nie znaczą, dopóki sami nie odkryjemy ich znaczenia. Nikt tam nie wyjaśnia kim jest esthlos, strategos, czy kratistos. Wszystkiego dowiadujemy się sami spoglądając na świat oczami... no, nazwijmy, że byłego wojskowego, który zniszczony psychicznie powoli wraca do życia prowadząc kompanię handlową w Vodenburgu.
W ciągu kilku lat akcji książki powraca do swojego starego życia, ba, nawet przerasta samego siebie sięgając po siłę jakiej nikomu przed nim nie udało się posiąść ;)
Pierwszy raz czytając o Hieronimie Berbelku w połowie książki zauważyłem, że się zmienił straszliwie! Wróciłem na początek i porównałem jego zachowanie. Jak całkiem inny człowiek! przez te kilkaset stron, strona po stronie niezauważalnie się zmieniał, zmieniał, aż w końcu stał się sobą sprzed przegranej z Czarnoksiężnikiem...
Trudno mi napisać coś więcej nie zdradzając zbyt dużo fabuły, ale jeszcze raz zapewniam, że to świetna pozycja. Osobiście stwierdziłbym, że obowiązkowa dla fanów fantasy :)
piątek, 20 grudnia 2013
Latające rogale nekronów
Budowanie robota ma swoje wzloty i upadki. Teoretycznie wiem wszystko, lecz praktyka szybko zweryfikowała moje umiejętności ;)
Jest to niedokończona jeszcze latajka do armii Necronów. W zamierzeniu chcę zrobić takich kilka. Wymiary zgadzają się z oryginałem, więc nie powinno być problemu z graniem :)
Minusy które zauważyłem:
- łączenia powierzchni są żałosne - po prostu kompletna porażka
- wypełnienie z pianki pod panele ma pewien minus(o którym za chwilkę)
Pierwsze częściowo wynika z drugiego. Model zrobiłem z pianki pod panele (której zostało mi 3/4 paczki), którą okleiłem pancerzem z polistyrenu HIPS(kupiony gdzieś na allegro). kleiłem to na gorący klej.
I właśnie tutaj tkwi problem. Po dociśnięciu płytki do kleju i jego zastygnięciu płytka się cofa! W końcu ten podkład to gąbką, więc gdy brak ucisku, to wraca na swoje miejsce.
Tak powstały mi szczeliny pomiędzy poszczególnymi płytami. Wypełnienie ich milliputem niezbyt mi się udało. Zapewne z powodu braku umiejętności, lecz oprócz tego mam też wrażenie, że sam materiał, albo jest sam z siebie słaby, albo zwietrzały, albo od początku było coś z nim nie tak. Muszę w końcu kupić Green Stuff i porównać.
zepsute połączenia poprawiłem lakierem do spękań pożyczonym od cioci ;)
także teraz na każdej krawędzi mam masę malutkich spękań które na etapie malowania chcę po prostu wypełnić pseudo-washem z rozwodnionej farbki - jasnozielone spękania na ciemnozielonym tle. W innych miejscach wypróbuję przeczytany gdzieś przepis na rdzę i jakoś się zakryje najgorsze miejsca ;)
Małe zbliżenie na podstawkę i pilota - strasznie widać nierówności, które stworzyłem.
Podstawka bardzo mi się podoba. Stworzyłem według poradnika zamieszczonego na blogu quidamcorvusa - zmieszałem rozwodniony wikol z ziemią do kwiatków i wyszło świetnie. Twarda grudkowana powierzchnia. Do tego kilka nekrońskich kamulców. Pewnie tego nie widać i nigdy nie będzie widać, ale w zamierzeniu te macki miały być łapkami które "tankują" rogala.
Będąc w chwilowym dołku po ostatnich nieudanych próbach postanowiłem nieco się od tego oderwać i zaprezentować zbudowany ostatnio model.
Jest to niedokończona jeszcze latajka do armii Necronów. W zamierzeniu chcę zrobić takich kilka. Wymiary zgadzają się z oryginałem, więc nie powinno być problemu z graniem :)
Minusy które zauważyłem:
- łączenia powierzchni są żałosne - po prostu kompletna porażka
- wypełnienie z pianki pod panele ma pewien minus(o którym za chwilkę)
Pierwsze częściowo wynika z drugiego. Model zrobiłem z pianki pod panele (której zostało mi 3/4 paczki), którą okleiłem pancerzem z polistyrenu HIPS(kupiony gdzieś na allegro). kleiłem to na gorący klej.
I właśnie tutaj tkwi problem. Po dociśnięciu płytki do kleju i jego zastygnięciu płytka się cofa! W końcu ten podkład to gąbką, więc gdy brak ucisku, to wraca na swoje miejsce.
Tak powstały mi szczeliny pomiędzy poszczególnymi płytami. Wypełnienie ich milliputem niezbyt mi się udało. Zapewne z powodu braku umiejętności, lecz oprócz tego mam też wrażenie, że sam materiał, albo jest sam z siebie słaby, albo zwietrzały, albo od początku było coś z nim nie tak. Muszę w końcu kupić Green Stuff i porównać.
zepsute połączenia poprawiłem lakierem do spękań pożyczonym od cioci ;)
także teraz na każdej krawędzi mam masę malutkich spękań które na etapie malowania chcę po prostu wypełnić pseudo-washem z rozwodnionej farbki - jasnozielone spękania na ciemnozielonym tle. W innych miejscach wypróbuję przeczytany gdzieś przepis na rdzę i jakoś się zakryje najgorsze miejsca ;)
Małe zbliżenie na podstawkę i pilota - strasznie widać nierówności, które stworzyłem.
Do kolejnego egzemplarza mam już lepszego kierowcę, kupię dobry klej do plastiku, żeby były sensowne krawędzie, no i przede wszystkim będę wszystko mierzył dokładniej ;)
sobota, 14 grudnia 2013
Śmierć elektronikom!!
O co chodzi? O schematy czujnika CNY70! O ja nieszczęsny: zawierzyłem braci elektroników na elektrodzie czy innych forbotach (takie fora to są) i podpiąłem nóżki czujników tak jak na schematach i - o zgrozo - co się okazało? Że wszyscy jak jeden mąż na schematach mają odwrotnie nóżki zaznaczone. I tak jak do masy powinny iść nóżki które są po skosie, to we wszystkich są zaznaczone tak nóżki które są obok siebie :|
Już nie dziwota, że przez dobre kilka godzin siedziałem nad moją płytką i nie wiedziałem o co biega...
Cóż, płytka do wywalenia, a ja muszę zmontować nową... jestem tylko ciekaw, czy uda mi się jakoś może wylutować czujniki. Mam nadzieję, że spalone nie są, a jednak trochę kosztowały...
I na koniec tylko dwie focie zrobionych płytek:
A, no i jeszcze przekładnie które zbudowałem z lego. Niestety nie mam serw modelarskich, które mógłbym przerobić na silniki z przekładnią, a dwa silniczki+przekładnie to koszt ~50zł + przesyłka, więc postanowiłem nieco prymitywnie rozwiązać to za pomocą lego. jestem tylko ciekaw czy zadziała :D
Czego się nauczyłem: samemu przeanalizować datasheety części i jak cokolwiek jest inaczej to przeanalizować dogłębniej...
Edit: no tak, oczywiście nie zrobiłem zdjęć tej ciekawszej strony płytek... ale może to i lepiej. Nikt nie zobaczy tych żal-lutów :D
Subskrybuj:
Posty (Atom)







