środa, 8 stycznia 2014

Jacek Dukaj - Inne Pieśni

Wszyscy tak się chwalą swoimi prezentami gwiazdkowymi to i ja się pochwalę :D

Witam w tą piękną noc (piszę to, gdy za oknem ciemnica :D ) i zapraszam do lektury małej recenzji.

Z Jackiem Dukajem - autorem wielu książek sci-fi i fantasy - a właściwie z jego twórczością zetknąłem się raptem kilka lat temu. Szukałem w bibliotece grubej książki na pobyt w szpitalu i znalazłem to, czego szukałem: Lód.
Książka gruba - chyba z 1000 stron. Do tego pisana zawiłym językiem. Jednak już po pierwszych 200 stronach całkiem mną zawładnęła. Wartka akcja, chociaż tak właściwie mało co się dzieje. Wspaniałe opisy, no i cudowne dialogi - uważam, że Dukaj ma wspaniałą umiejętność genialnego przedstawiania postaci w dialogach i zachowaniach. Każda z napotkanych na drodze postaci jest wyraźna, nie czuć szmiry i klonowania schematów. Co dobre - wszystkiego o świecie dowiadujemy się z perspektywy bohatera. Informacje są nam skąpo wydzielane i tylko podsycają ciekawość sprawiając że nie można oderwać się od lektury. Autor umiejętnie odpowiadał na moje pytania sprawiając, że w chwili poznania odpowiedzi na jedno pojawiały się dwa kolejne ;)

Wciągnęło mnie do głębi. Każda z książek tego autora stanowi odrębny świat. "Lód" - zlodowacona Rosja, Sybir. "Inne Pieśni" - pseudogreckie średniowiecze. "Perfekcyjna Niedoskonałość" - trudno opisać w kilku słowach. Na razie zadowolę się napisaniem, że jest to podróż w przyszłość, gdzie żaden człowiek nie musi nic robić, tylko korzystać z życia. No, o ile nie zechce ewoluować, wtedy będzie już musiał powalczyć z politykami :)

Nie mam swojej ulubionej książki wśród dzieł Dukaja, ale podium na równo zajmują trzy tytuły:
"Lód"
"Perfekcyjna Niedoskonałość" i
"Inne pieśni"

I właśnie tą trzecią pozycję znalazłem wśród gwiazdkowych prezentów :D

Trudno napisać cokolwiek konkretnego nie zagłębiając się w treść książki. Od samego początku jesteśmy bombardowani nowymi słowami, które nic nie znaczą, dopóki sami nie odkryjemy ich znaczenia. Nikt tam nie wyjaśnia kim jest esthlos, strategos, czy kratistos. Wszystkiego dowiadujemy się sami spoglądając na świat oczami... no, nazwijmy, że byłego wojskowego, który zniszczony psychicznie powoli wraca do życia prowadząc kompanię handlową w Vodenburgu.
W ciągu kilku lat akcji książki powraca do swojego starego życia, ba, nawet przerasta samego siebie sięgając po siłę jakiej nikomu przed nim nie udało się posiąść ;)
Pierwszy raz czytając o Hieronimie Berbelku w połowie książki zauważyłem, że się zmienił straszliwie! Wróciłem na początek i porównałem jego zachowanie. Jak całkiem inny człowiek! przez te kilkaset stron, strona po stronie niezauważalnie się zmieniał, zmieniał, aż w końcu stał się sobą sprzed przegranej z Czarnoksiężnikiem...

Trudno mi napisać coś więcej nie zdradzając zbyt dużo fabuły, ale jeszcze raz zapewniam, że to świetna pozycja. Osobiście stwierdziłbym, że obowiązkowa dla fanów fantasy :)

piątek, 20 grudnia 2013

Latające rogale nekronów

Budowanie robota ma swoje wzloty i upadki. Teoretycznie wiem wszystko, lecz praktyka szybko zweryfikowała moje umiejętności ;)
Będąc w chwilowym dołku po ostatnich nieudanych próbach postanowiłem nieco się od tego oderwać i zaprezentować zbudowany ostatnio model.

 Jest to niedokończona jeszcze latajka do armii Necronów. W zamierzeniu chcę zrobić takich kilka. Wymiary zgadzają się z oryginałem, więc nie powinno być problemu z graniem :)
Minusy które zauważyłem:
- łączenia powierzchni są żałosne - po prostu kompletna porażka
- wypełnienie z pianki pod panele ma pewien minus(o którym za chwilkę)

Pierwsze częściowo wynika z drugiego. Model zrobiłem z pianki pod panele (której zostało mi 3/4 paczki), którą okleiłem pancerzem z polistyrenu HIPS(kupiony gdzieś na allegro). kleiłem to na gorący klej.
I właśnie tutaj tkwi problem. Po dociśnięciu płytki do kleju i jego zastygnięciu płytka się cofa! W końcu ten podkład to gąbką, więc gdy brak ucisku, to wraca na swoje miejsce.
Tak powstały mi szczeliny pomiędzy poszczególnymi płytami. Wypełnienie ich milliputem niezbyt mi się udało. Zapewne z powodu braku umiejętności, lecz oprócz tego mam też wrażenie, że sam materiał, albo jest sam z siebie słaby, albo zwietrzały, albo od początku było coś z nim nie tak. Muszę w końcu kupić Green Stuff i porównać.
zepsute połączenia poprawiłem lakierem do spękań pożyczonym od cioci ;)
także teraz na każdej krawędzi mam masę malutkich spękań które na etapie malowania chcę po prostu wypełnić pseudo-washem z rozwodnionej farbki - jasnozielone spękania na ciemnozielonym tle. W innych miejscach wypróbuję przeczytany gdzieś przepis na rdzę i jakoś się zakryje najgorsze miejsca ;)
Małe zbliżenie na podstawkę i pilota - strasznie widać nierówności, które stworzyłem.


 Podstawka bardzo mi się podoba. Stworzyłem według poradnika zamieszczonego na blogu quidamcorvusa - zmieszałem rozwodniony wikol z ziemią do kwiatków i wyszło świetnie. Twarda grudkowana powierzchnia. Do tego kilka nekrońskich kamulców. Pewnie tego nie widać i nigdy nie będzie widać, ale w zamierzeniu te macki miały być łapkami które "tankują" rogala.

Do kolejnego egzemplarza mam już lepszego kierowcę, kupię dobry klej do plastiku, żeby były sensowne krawędzie, no i przede wszystkim będę wszystko mierzył dokładniej ;) 


sobota, 14 grudnia 2013

Śmierć elektronikom!!


Ażeby piekło pochłonęło wszelkich elektroników po naszym globie chodzących! Tfu, tfu. Przeklinam was po pi-kroć! Wstyd i hańba!

O co chodzi? O schematy czujnika CNY70! O ja nieszczęsny: zawierzyłem braci elektroników na elektrodzie czy innych forbotach (takie fora to są) i podpiąłem nóżki czujników tak jak na schematach i - o zgrozo - co się okazało? Że wszyscy jak jeden mąż na schematach mają odwrotnie nóżki zaznaczone. I tak jak do masy powinny iść nóżki które są po skosie, to we wszystkich są zaznaczone tak nóżki które są obok siebie :|
Już nie dziwota, że przez dobre kilka godzin siedziałem nad moją płytką i nie wiedziałem o co biega...
Cóż, płytka do wywalenia, a ja muszę zmontować nową... jestem tylko ciekaw, czy uda mi się jakoś może wylutować czujniki. Mam nadzieję, że spalone nie są, a jednak trochę kosztowały...
I na koniec tylko dwie focie zrobionych płytek:


A, no i jeszcze przekładnie które zbudowałem z lego. Niestety nie mam serw modelarskich, które mógłbym przerobić na silniki z przekładnią, a dwa silniczki+przekładnie to koszt ~50zł + przesyłka, więc postanowiłem nieco prymitywnie rozwiązać to za pomocą lego. jestem tylko ciekaw czy zadziała :D
Czego się nauczyłem: samemu przeanalizować datasheety części i jak cokolwiek jest inaczej to przeanalizować dogłębniej...

Edit: no tak, oczywiście nie zrobiłem zdjęć tej ciekawszej strony płytek... ale może to i lepiej. Nikt nie zobaczy tych żal-lutów :D

piątek, 13 grudnia 2013

Początki robota

Tak jak już pisałem jako mój pierwszy projekt mam zamiar zbudować linefollowera - prostego robota jeżdżącego po linii, zazwyczaj czarnej na białym tle. Części są (oprócz silniczków, które nadal próbuję pozyskać z "recyklingu"), więc można przystąpić do projektowania i wykonania ;)

Pierwszą rzeczą którą wykonałem jest prosty schemat płytki z czujnikami.
W końcu robot musi jakoś widzieć tą linię, nie? W tym celu mam zamiar zamontować mu 4 czujniki CNY70 na oddzielnej płytce, którą potem będę mógł przyczepić do robota. Moim zdaniem takie wykonanie pozwoli mi na łatwiejsze dopasowanie elementów konstrukcji - mając wszystko na jednej musiałbym przesuwać całą konstrukcję gdybym chciał coś poprawić, a tak wystarczy, że inaczej zamontuję czujniki :) Zdecydowałem się na formację z dwoma wysuniętymi do przodu i dwoma po bokach, tak jak na poniższym schemacie, który naszykowałem:

W sumie na schemacie wiele nie widać o ułożeniu, więc dorzucam projekt płytki wykonany w programie Altium Designer(tak jak schemat zresztą):
Te kwadratowe elementy oznaczone CNY1-CNY4 to są właśnie owe czujniki. do ich działania potrzebne są po dwa rezystory - jeden ograniczający przepływ prądu(coby dioda się nie spaliła), a drugi podciągający sygnał - nie pytajcie, sam nie mam pojęcia czemu to działa. Wiem tylko, że dzięki temu sygnał jest mocniejszy :P
Zasilanie diod(najbardziej zewnętrzna linia), masa(wypełnia cały obszar), oraz sygnały są przesyłane kabelkami, które są przylutowane w miejscach oznaczonych tutaj jako J1. Całość ma jakieś 5x5.5cm


Druga mała płyteczka ma na sobie jedynie mostek H- taki mały kontroler do sterowania silników, oraz kilka wyjść do podłączenia


Niestety teraz już wiem, że w projekcie trochę skopałem. Ścieżki powinny być szersze, tak samo jak odstępy od ścieżki do wypełnienia. Działać działa, ale na moim poziomie - początkujący - lutowanie jest dosyć trudne i powiem szczerze, że nieco się natrudziłem, a i tak wygląda to żałośnie i jest kilka błędów :D

Całość będzie podłączona do Arduino - jest to gotowa platforma z kontrolerem i wejściem usb: i co ważne szybko i łatwo można to podłączyć do komputera i załadować własny program.


Czego nauczyłem się przy okazji:
-nieco o projektowaniu płytek elektronicznych
-nieco o działaniu kontrolerów, rezystorach, czujnikach, kondensatorach, zasilaniu
-trochę o lutowaniu, co jest przyznam bardzo fajne, chociaż trudne :D Uaktualnienie: już trochę wiem czemu nie wychodziło, powinienem był użyć kalafonii, bo widocznie ta będąca już w cynie nie wystarczała w przypadku mojej płytki.
-silnik sterujący przednimi kołami jest mniejszy niż ten od tylnych, dzięki czemu nadal nie mam kompletu silniczków :P

I ostatnie, rzecz której jak na razie uczyłem się wielokrotnie, a nadal nie udaje mi się pojąć tej lekcji: NIC nie wychodzi idealnie za pierwszym razem.